Image
Top
Menu
4 augustus 2021

Marc Mulders

Marc Mulders
(Tilburg 1958)

Academie st. Joost in Breda (1978-1983)
Won in 1985 Prix de Rome
Kunstenaar van het jaar in 2017
Zijn werk is aangekocht door talrijke musea en collecties.
www.marcmulders.com

 

……….Tien jaar geleden verruilde Mulders de hectiek van de Tilburgse binnenstad voor de rust van het buiten zijn. Met die verhuizing naar een landelijke omgeving, verandert ook zijn schilderstijl en onderwerpskeuze. Vanuit zijn prachtige atelier, een boerenschuur op landgoed Baest, ziet hij de weidse bloemenvelden. Mulders kijkt de bloem niet meer van ‘close up’ aan, maar ziet het vergezicht boven de akkerbloemen uit. Ook het veranderende licht werd een belangrijk motief: dauw, nevel, zonneschijn en tegenlicht. Deze nieuwe aanblik heeft geleid tot abstractere doeken, waarin de rijkheid en de schoonheid van de natuur een belangrijke rol speelt.

Marc Mulders voelt zich verwant aan de Franse impressionist Claude Monet. Niet verwonderlijk dus dat hij zijn eigen tuin ‘my own private Giverny’ noemt, een verwijzing naar de beroemde tuinen van Monet in Giverny, het charmante Franse dorp zeventig kilometer ten westen van Parijs waar volgens Monet het mooiste licht van de wereld schittert. Mulders palet is in de loop der jaren steeds lichter geworden. De ingetogen kleuren van vroeger hebben plaatsgemaakt voor wit, geel en pasteltinten als lila en roze.

Bij het schilderen wordt Marc Mulders niet alleen omringd door de geuren en kleuren van de weidse akkers, maar ook door opengeslagen boeken van het Paradijs (Paradijselijke tuinen)  in de Islamitische en Christelijke cultuur, de Amerikaanse abstract expressionisten Helen Frankenthaler en Willem de Kooning, tot het modetijdschrift Vogue. Afbeeldingen worden eruit gescheurd en naast het doek geniet om te dienen als ‘steun en toeverlaat’ en ‘geestverwanten’ bij het schilder proces. Met ‘bloemig abstracte’ werken als resultaat.

Bij Mulders ligt de verf vaak gelaagd en breed op het doek. Een kolkende energie spat van de werken af. De schoonheid van de natuur in volle overtuiging. Maar tegelijkertijd is daar het besef dat verval op de loer ligt. Het korte leven van een bloem als symbool voor onze eigen vergankelijkheid.

DutchEnglish